امور مناطق منابع انسانی و پشتیبانی

تعداد بازدید:۳۰۵۱

اسامی دبیران ۱۰ گانه حوزه اداری و پشتیبانی دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها مراکز آموزش عالی کشور
 

 
 
__________________________________________________________________________________________________
 
منطقه بندی:
 
به آمایش سرزمین یا برنامه استفاده از زمین و تقسیم منطقی و علمی آن اطلاق می‌شود؛ یعنی از محوری‌ترین بحث‌های آمایش سرزمین است که رشد و توسعه‌یافتگی کشورهای پیشرفته از جمله آثار و نتایج پربار آن است؛ به عبارتی، منطقه‌بندی به سازماندهی توجه دارد که از این منظر به آمایش نزدیک است؛ یعنی به نقش‌پذیری تمایل دارد و رویکرد فعالانه را بر رویکرد منفعلانه ترجیح می‌دهد. در این باره، نظریه‌پردازان توسعه منطقه‌ای، منطقه را محدوده‌ای مشخص با کارکردهای همسان، شرایط و ویژگی‌های جغرافیایی، انسانی و اجتماعی مشترک می‌دانند که همگنی ویژگی بارز آن است و در حل مشکلات وحدت رویه و در اجرای تصمیمات و برنامه‌ها تمرکز دارند. منطقه‌بندی در حقیقت از نظر تقسیم‌بندی امور و فعالیت‌ها در بخش‌های خاصی از کشور انجام می‌شود و می‌توان آن را نوعی راهبرد تلقی کرد که میان استفاده‌کنندگان توازن مناسبی ایجاد می‌کند و وحدت آن ناشی از داده‌های آب و هوایی، گیاهی، ناهمواری، اقتصادی، سیاسی و مأموریت‌گرایی است که هدف اولیه آن بهره‌‌‌مندی از امکانات، توانایی‌ها و رسیدن به پیشرفت و تعالی به ویژه رفع نیازهای اساسی و تقویت و گسترش همکاری‌های علمی، اداری و انتقال و ترویج یافته‌ها و تجارب و فراهم آوردن فرصت‌های یکسان و به طور کلی ارتقای سطح کیفی فعالیت‌هاست. در واقع، تلاش بر سر این است تا با بهره‌مندی از برنامه‌ریزی منطقه‌ای، امور و فعالیت‌ها مبتنی بر آمایش سرزمین انجام شود و با توجه به آن، به آمایش آموزش عالی دست یابیم.
 
از منظر امور اداری و پشتیبانی، منطقه‌بندی لوازمی دارد که به کمک آنهاست که انتظارات تحقق می‌یابد. از جمله این لوازم، انجام مطالعات اساسی و تطبیقی است که می‌توان از طریق آن نیازسنجی صورت داد و فاصله بین وضع موجود تا وضع مطلوب را به درستی اندازه‌گیری کرد یا سوگیری فعالیت‌ها را به سمت مشارکت جویی و بهره‌گیری از خرد جمعی و پرهیز از فرهنگ فردیت پیش برد تا به فرهنگ آرمانی که همان فرهنگ هم‌افزایی است، دست یافت. همچنین گره زدن امور و فعالیت‌ها به علم و دانش فنی و فناوری و نقد عالمانه آنها و سرلوحه قرار دادن کارها به اخلاق حرفه‌ای و تعهد سازمانی از دیگر لوازم منطقه‌بندی محسوب می‌شود.
 
آنچه مسلم است و در اهداف منطقه‌بندی نیز تصریح شده است، تقویت همکاری‌های بین دانشگاهی، دانشگاهی و ستادی است؛ زیرا اعتقاد بر این است که مناطق دانشگاهی به لحاظ قابلیت‌های مشترکی که دارند، می‌توانند بسیاری از مشکلات و موانع خود را حل کنند. اما هسته سخت منطقه‌بندی، باور به دانشگاه و دانشگاهی و گذر از نگاه آمرانه بالا به پایین و دادن اختیار بیشتر به دانشگاه است؛ یعنی ساحت دانشگاه ایجاب می‌کند تا با علم و دانشی که در آن تولید می‌شود، بتواند بر مسائل و مشکلات خود و منطقه‌ای که در آن واقع است، فائق آید.
 
اصل منطقه‌بندی نوعی نیاز بوده که احساس می‌شد تا تحول لازم در حوزه‌های دانشگاهی اتفاق بیفتد و دانشگاه‌ها بتوانند در یک بازه زمانی متحول شوند. بنابراین، انتظار می‌رود، مناطق دانشگاهی از فرصت‌سوزی دوری کنند و از فرصت‌های پیش‌روی همچون: استاد، دانشجو، کلاس درس و به طور کلی از فضای دانشگاهی حداکثر استفاده را ببرند و با تکیه بر مشارکت دانشگاهیان و ارائه پیشنهادهای نو و ابتکاری منشأ آثار و برکاتی در نظام آموزشی و اداری کشور بشوند
 
 
 
اداره کل امور اداری و پشتیبانی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
 
دبیرخانه شورای مناطق امور اداری کشور
 
 

کلید واژه ها: دبیر 10 گانه مناطق امور اداری